Friday, July 29, 2011

Terjaga dari mimpi

tiap kali mata dibuka;
semua yang indah rupanya dusta semata...
kenapa dia kerap hadir dalam mimpi tiap hari?
adakah kerna aku terlalu merindu?

Wednesday, July 27, 2011

Sengsara yang perlu...

aku tersedar,
pabila aku berikrar mengejar cinta dia,
selalunya hanya derita yang aku rasa...
kecewa;
terluka;
sengsara...
terkadang aku tertanya pada diri sendiri,
adakah ini semua petanda bahwa aku bukan untuknya?
atau jodoh kami memang tiada...?
namun,
jauh di sudut hati aku,
aku sebenarnya yakin dan tahu;
semua ini dugaan buat aku.
pejuang seperti aku!
cinta itu juga satu perjuangan.
aku tak patut putus asa!
iya,
aku akui aku selalu suffer,
dan selalunya dia tak tau pun;
aku suffer sebab dia...
biarlah.
tak penting.
orang kata;
setiap perkara yang berlaku tu,
mesti ada pusingannya.
bak kata orang,
kalau kita tak merasa pahit,
manakan kita tahu manis tu nikmatnya berganda?



Tuesday, July 26, 2011

Ne Me Quitte Pas

Ne me quitte pas
Il faut oublier
Tout peut s'oublier
Qui s'enfuit déjà
Oublier le temps
Des malentendus
Et le temps perdu
A savoir comment
Oublier ces heures
Qui tuaient parfois
A coups de pourquoi
Le cœur du bonheur
Ne me quitte pas
Ne me quitte pas
Ne me quitte pas
Ne me quitte pas

Moi je t'offrirai
Des perles de pluie
Venues de pays
Où il ne pleut pas
Je creuserai la terre
Jusqu'après ma mort
Pour couvrir ton corps
D'or et de lumière
Je ferai un domaine
Où l'amour sera roi
Où l'amour sera loi
Où tu seras reine
Ne me quitte pas
Ne me quitte pas
Ne me quitte pas
Ne me quitte pas

Ne me quitte pas
Je t'inventerai
Des mots insensés
Que tu comprendras
Je te parlerai
De ces amants-là
Qui ont vu deux fois
Leurs cœurs s'embraser
Je te raconterai
L'histoire de ce roi
Mort de n'avoir pas
Pu te rencontrer
Ne me quitte pas
Ne me quitte pas
Ne me quitte pas
Ne me quitte pas

On a vu souvent
Rejaillir le feu
D'un ancien volcan
Qu'on croyait trop vieux
Il est paraît-il
Des terres brûlées
Donnant plus de blé
Qu'un meilleur avril
Et quand vient le soir
Pour qu'un ciel flamboie
Le rouge et le noir
Ne s'épousent-ils pas
Ne me quitte pas
Ne me quitte pas
Ne me quitte pas
Ne me quitte pas

Ne me quitte pas
Je ne vais plus pleurer
Je ne vais plus parler
Je me cacherai là
A te regarder
Danser et sourire
Et à t'écouter
Chanter et puis rire
Laisse-moi devenir
L'ombre de ton ombre
L'ombre de ta main
L'ombre de ton chien
Ne me quitte pas
Ne me quitte pas
Ne me quitte pas
Ne me quitte pas.

Do not leave me now
We must just forget
Yes, we can forget
All that’s flown beyond
Let’s forget the time
The misunderstands
And the wasted time
To find out how
To forget these hours
Which sometimes kill
The blows of why,
A heart full of joy.
Do not leave me now
Do not leave me now
Do not leave me now
Do not leave me now

I offer you
Pearls of rain
Coming from the lands
Where it never rains
I will cross the world
Till after my death
To cover your bosom
With gold and light
I will make a kingdom
where love will be king
Where love will be the law
Where you will be queen
Do not leave me now
Do not leave me now
Do not leave me now
Do not leave me now

Do not leave me now,
Will invent for you
The insane words
That you’ll understand
And I will tell you
Of these lovers who
Were seen twice
With their hearts in blaze
I will say in detail
The story of this king
Dead, from having not
Encountered you.
Do not leave me now
Do not leave me now
Do not leave me now
Do not leave me now

One often recalls
Flames light anew
From an old volcano
Thought to be too old.
It appears that
The scorched fields
Can give more corn
Than the best of springs.
And when evening comes
In this blazing sky
The red and the night
Marry nevermore.
Do not leave me now
Do not leave me now
Do not leave me now
Do not leave me now

Do not leave me now
I will cry no more
I will talk no more
Will hide somehow
Just to look at you
Dance and smile
And to hear you
Sing and then laugh
Let me be for you
The shadow of your shadow
The shadow of your hand
The shadow of your dog
Do not leave me now
Do not leave me now
Do not leave me now
Do not leave me now


~nyte,sayang~

Thursday, July 21, 2011

berubah kah...?

apakah punya hikmahnya semua yang berlaku?
adakah semuanya akan kembali sperti biasa?
adakah punya perubahan yang ketara?
atau segalanya tak mengubah apa-apa?
aku gusar;
bagaimana seandainya semua yang aku harapkan tidak berlaku...?

Sunday, July 17, 2011

Sesaat cuma

~ *entri ini sebuah entri jiwang*~

Sayang,
tiadakah sesaat dalam hidupmu untukku...?
perlukah menanti sehingga kamu benar-benar tenang;
baru kita dapat bersama...?
baru punya masa untuk ketemu...?
andai masa tenangmu itu tiada kunjung tiba,
bagaimana, sayang ...?
aku kan menjadi penanti sepi.
lagi...

aku takut aku tak mampu, sayang...
kerna rindu telah menjulang ke langit;
tertanam ke bumi.

Iya, aku RINDU.
RINDU KAMU!
namun kamu tetap begitu...

sayang,
aku juga punya kerja;
tak kurang banyaknya;
namun aku masih tetap mencuri masa untuk kamu.
kerna kamu keutamaanku.

sayang,
aku faham kamu.
kamu tak seperti aku.
aku cuma harap;
kamu juga dapat faham aku.
aku perlu kamu, sayang.
bukan 24/7 kamu;
cukuplah sekadar
sesaat masa kamu untuk aku.
hanya aku.
agar aku dapat menikmati cinta kamu lagi.
agar aku dapat terus berjuang demi cinta kita ini...


~aku akan kembali padamu, sayang
carilah aku.
tika sudah tiba hari tenangmu itu...

Demam

aku demam.
cuaca tak begitu baik.
syukur aku di kampung.
disekeliling tersayang.
bahgia terasa walau badan lemah semua.
terima kasih,
kerna disisi aku.
kamu harta terindah dari Tuhan.

~sakit bertambah bila dicampur demam rindu...~
haih

Saturday, July 16, 2011

rehat seketika

tiap pagi,
tika terjaga dari lena;
kenapa mesti dia yang pertama hadir dalam minda?
aku masih cinta dia.
segala emosi aku tak mampu menafi hakikat itu...

aku mahu lari;
mengubah haluan,
mencari suasana yang berbeza.
agar aku dapat rehat seketika,
dari memikirkan dia...

aku kesini,
mungkinkah aku temu tenang tanpa dia...?